प्यान्क्रियाटिक (अग्नाशय) क्यान्सरको उपचारमा विशेषज्ञहरूले दशकौं यताको सबैभन्दा ठूलो सफलता भनेर वर्णन गरेका छन्। यो दैनिक सेवन गर्ने एउटा गोली हो, जसले यस घातक र उपचार गर्न अत्यन्त कठिन क्यान्सरका केही बिरामीहरूमा ट्युमर सानो पार्न र सम्भवतः पूर्ण रूपमा गायब पार्न मद्दत गरिरहेको देखिएको छ।
प्रारम्भिक मेडिकल परीक्षणहरूमा किमोथेरापीसँगै डारैक्सोनरासिब नामक यो औषधि सेवन गर्ने प्रत्येक १२ जनामध्ये एक जना बिरामीको स्क्यानमा क्यान्सर नै पत्ता लागेन। परीक्षणमा सहभागी ६१ जना बिरामीहरूमध्ये लगभग सबैका ट्युमर बढ्न रोकिएको थियो। यी बिरामीहरूलाई हालसालै एडभान्स प्यान्क्रियाटिक क्यान्सर भएको पत्ता लागेको थियो, जुन शरीरका अन्य भागहरूमा फैलिसकेको थियो।
तर डाक्टरहरूले स्पष्ट पारेका छन् कि यो औषधिले रोगलाई कति समयसम्म नियन्त्रणमा राख्न सक्छ भन्ने अझै निश्चित छैन। यसलाई क्यान्सरको पूर्ण उपचार वा पूर्ण रूपमा निको पार्ने औषधि मान्नु हुँदैन।
‘दशकौंको सबैभन्दा ठूलो प्रगति’
क्यान्सर रिसर्च युकेले यसलाई प्यान्क्रियाटिक क्यान्सरका बिरामीहरूका लागि ‘दशकौंको सबैभन्दा ठूलो प्रगति’ भनेको छ। संस्थाका डाक्टर स्याम गडफ्रेले बीबीसी न्यूजसँग भने, “यो नयाँ औषधिले त्यस्तो कुरा औषधिबाट नियन्त्रण गर्ने तरिका पत्ता लगाएको छ, जसलाई अहिलेसम्म औषधिबाट नियन्त्रण गर्न असम्भव मानिन्थ्यो। अन्ततः हामी प्यान्क्रियाटिक क्यान्सरको उपचारमा प्रगति देखिरहेका छौं, जसको लामो समयदेखि आवश्यकता थियो।”
परीक्षणका मुख्य नतिजाहरू
यो परीक्षणमा बिरामीहरूलाई औसत डेढ वर्षसम्म निगरानी गरिएको थियो। यस अवधिमा केही बिरामीहरूमा क्यान्सर फेरि फर्केन।
-९० प्रतिशत बिरामीहरूमा ट्युमर बढ्न रोकियो।
-६० प्रतिशतभन्दा बढी बिरामीहरूमा ट्युमरको आकार सानो भयो वा ट्युमर गायब भए।
-करिब ८ प्रतिशत (प्रत्येक १२ जनामध्ये एक) बिरामीको सीटी स्क्यानमा ट्युमर नै देखिएन।
अमेरिकाको मेमोरियल स्लोन केटरिङ क्यान्सर सेन्टरका डाक्टर वुङ्की पार्कले भने, “हामीले न केवल ट्युमरमा असर देखिने बिरामीहरूको अनुपात बढ्दै गएको देखिरहेका छौं, बरु उपचारको प्रभाव पहिलेभन्दा धेरै बढेको छ। रोगलाई नियन्त्रणमा राख्ने अवधि पनि लगभग दोब्बर भएको छ। यसले भविष्यमा बिरामीहरू लामो समयसम्म बाँच्ने सम्भावना बढाउन सक्छ।”
औषधि कसरी काम गर्छ?
डारैक्सोनरासिब एउटा टार्गेटेड इनहिबिटर औषधि हो, जसलाई अमेरिकामा पहिले नै स्वीकृति मिलिसकेको छ। यसले आरएएस नामक केही म्युटेसनहरूमा असर गर्छ र तिनीहरूलाई सक्रिय हुनबाट रोक्छ। यस्ता म्युटेसनहरू अधिकांश प्यान्क्रियाटिक क्यान्सरमा पाइन्छन् र ट्युमर बढ्ने मुख्य कारण बन्छन्।
फोक्सो र ओभरीको क्यान्सरसहित अन्य धेरै प्रकारका क्यान्सरमा पनि यस्तै म्युटेसन हुन सक्छन्। त्यसैले यो औषधि अन्य क्यान्सरका बिरामीहरूका लागि पनि उपयोगी हुन सक्छ।
प्यान्क्रियाटिक क्यान्सर किन यति खतरनाक?
प्यान्क्रियाटिक क्यान्सरको उपचार अत्यन्त कठिन मानिन्छ। बेलायतमा सामान्य क्यान्सरहरू मध्ये यसको बाँच्ने दर सबैभन्दा कम छ। किमोथेरापीले ट्युमरको आकार केही हदसम्म घटाउन सक्छ, तर प्रायः क्यान्सर फेरि बढ्न थाल्छ। एडभान्स क्यान्सरबाट पीडित धेरैजसो बिरामीहरू केही महिना मात्र बाँच्छन्, वर्षौंसम्म होइन।
अमेरिकामा कुल क्यान्सरका घटनाहरू मध्ये करिब ३ प्रतिशत प्यान्क्रियाटिक क्यान्सरका हुन्छन् भने क्यान्सरबाट हुने कुल मृत्युमध्ये करिब ८ प्रतिशत यसै कारणले हुन्छन्। बेलायतमा हरेक वर्ष करिब ११,५०० नयाँ घटना र १०,२०० मृत्यु हुने गरेको छ।
विशेषज्ञहरूले आशा गरेका छन् कि यो नयाँ उपचारले बिरामीहरूलाई बढी समय दिन सक्छ, यद्यपि यसले क्यान्सरलाई सधैंका लागि मेटाउन सम्भव नहुन सक्छ। लामो अवधिसम्मको अध्ययन अझै आवश्यक छ।
(स्रोत: बीबीसी )


प्रतिक्रिया
0 प्रतिक्रियाअहिलेसम्म कुनै प्रतिक्रिया छैन। पहिलो प्रतिक्रिया तपाईंको हुन सक्छ।