गाजाको भयावह चित्र: पत्रकार भोकमरीको शिकार, सर्वसाधारण हिँड्दा हिँड्दै लाश बन्छन् !

विश्व समुदायका लागि गाजाको भीषण मानवीय संकट देखाउने पत्रकारहरू अहिले आफैँ भोकसँग जुधिरहेका छन्। बीबीसीका लागि गाजाबाट रिपोर्टिङ गर्ने विश्वसनीय स्थानीय पत्रकारहरू अहिलेको अवस्था आफ्नो जीवनकै "सबैभन्दा पीडादायक र अपमानजनक समय" भएको बताउँछन्।

कसैले दुई दिनसम्म केही नखाएर काम गरिरहेका छन्, त कसैले आफ्नो बच्चालाई दिनमा एकचोटी मात्र पास्ता वा चामल खुवाएका छन्।

तर तिनीहरू अझै पनि क्यामेरा बोकिरहेका छन्। संसारलाई गाजाको यथार्थ देखाइरहेका छन्।

कर्तव्यको धर्म: बमबारी, भोक र अश्रुबीच रिपोर्टिङ

ती पत्रकारहरूमध्ये एकजना पहिले इजरायली बमबारीमा गम्भीर घाइते भएका थिए। अझै स्वास्थ्य ठीक छैन, तर उनी रिपोर्टिङ रोक्दैनन्। कतिपयका आफन्तहरू मरेका छन्, कतिका घर ध्वस्त छन्, र कतिपय अझै आफ्नो बालबालिकालाई लिएर शरण खोजिरहेका छन्। तर पत्रकारिताको धर्म त्यागेका छैनन्।

"हामी विश्वका लागि गाजाको आवाज हौं, तर आज हाम्रो आफ्नै आवाज भोकले टुटिरहेको छ," एकजना बीबीसी सहकर्मीले भने।

"छोराले पेटमा हात राखेर भोक देखाउँछ"

बीबीसीका लागि गाजा सिटीमा काम गर्ने एक क्यामेराम्यान, जसका चार सन्तान छन्, भन्छन्: "मेरो छोरा अटिज्मको शिकार छ। उसलाई थाहा छैन युद्ध के हो। उसले भोक लाग्दा पेटमा हात राखेर देखाउँछ। म केही गर्न सक्दिन। यो मेरो जीवनको सबैभन्दा पीडादायक क्षण हो।"

त्यसैगरी दक्षिणी गाजाका अर्का सहकर्मी भन्छन्: "म सुत्न सक्दिन। मेरी १३ वर्षीया बहिनी पानी र खाना मागिरहन्छे। हामीसँग केही छैन। पिउने पानीसमेत दूषित छ।"

भोकमरीको घेराबन्दी

गाजा ह्युम्यानिटेरियन फाउन्डेशन (GHF) मार्फत बाँडिने खाद्यान्न अत्यन्तै सीमित मानिसहरूसम्म मात्र पुगिरहेको छ।

संयुक्त राष्ट्रलगायतका निकायहरूले वितरण प्रणालीमा गम्भीर त्रुटि रहेको बताउँदै चेतावनी दिएका छन् कि गाजामा फैलँदो भोकमरी ‘मानव–निर्मित विपद्’ हो।

इसराइलले भने हमासमाथि राहत सामग्री लुटेर कालोबजारी गर्ने आरोप लगाएको छ। तर पछिल्ला तथ्यांकहरूले देखाउँछन् —

👉 पछिल्लो दुई महिनामा खाना खोजिरहेका कम्तीमा १,००० फलस्तीनी नागरिक इसरायली आक्रमणमा मारिएका छन्।

👉 GHF का वितरण केन्द्र वरिपरि मात्र ७६६ जना मारिएका छन्।

"पत्रकारलाई क्यास चाहियो भने ४५% कमिसन दिनुपर्छ"

गाजामा काम गरिरहेका पत्रकारहरूका लागि पैसा निकाल्नु झन् अर्को संकट हो। बैंकहरू बन्द छन्। मनी मर्चेन्टमार्फत क्यास निकाल्दा ४५ प्रतिशतसम्म कमिसन तिर्नुपर्छ।

"मलाई १,००० डलर चाहिएको हो भने मात्र ५५० डलर हात पर्छ," एक क्यामेराम्यान भन्छन्।

कतिपय पत्रकारहरू नुनमिसाएको पानी पिएर भोक मेटाइरहेका छन्। कसैले कहिलेकाहीं ५० ग्राम बिस्कुट ३० शेकेल (झन्डै ९ डलर) मा किनेर बाँडेर खानुपरेको अवस्था छ।

"गाजामा हिँड्नेहरू जिउँदो लासजस्तै भएका छन्"

संयुक्त राष्ट्र शरणार्थी संस्था (UNRWA) ले जनाएको छ — गाजा सिटीमा पाँचमध्ये एक बालक कुपोषणको सिकार भइसकेका छन्।

UNRWA प्रमुख फिलिप लाजारिनीले आफ्ना सहयोगीको हवाला दिँदै भनेका छन् :"गाजाका मानिस न मरेका छन्, न जिउँदै छन्। उनीहरू हिँड्ने लासहरू हुन्।"

पत्रकारहरूको माग : "हामीलाई स्वतन्त्र रूपमा गाजामा जान देऊ"

बीबीसी, AFP, AP, Reuters लगायतका अन्तर्राष्ट्रिय समाचार एजेन्सीहरूले इजरायल र मिसरसँग माग गरेका छन् कि विदेशी पत्रकारहरूलाई गाजामा स्वतन्त्र रूपमा प्रवेश दिने व्यवस्था गरियोस्।

वर्तमानमा, केवल इजरायली सेनासँग सीमित 'एम्बेडेड' पत्रकारलाई मात्र रिपोर्टिङ गर्न दिइएको छ।

बीबीसीले विज्ञप्ति जारी गर्दै भनेको छ: "गाजामा रिपोर्ट गरिरहेका स्वतन्त्र पत्रकारहरू अब आफैँ ती कठिन परिस्थितिको शिकार भएका छन्, जुन उनीहरू विश्वलाई देखाइरहेका थिए।"

भोकमरीले थिचिएको गाजा अहिले मात्र मानवता होइन, पत्रकारिताको असली परीक्षण स्थल बनेको छ।

जो सत्य देखाउँदै थिए, उनीहरू आफैँ अब संसारबाट चिहाउनेछन: "के भोक देखाउने आँखाहरू भोकले बन्द हुने हुन्?"

-BBC